| گزارش سال ۲۰۱۲ قاچاق انسان: (ایران رده ۳ ) ایران کشور مبدأ، محل عبور و مقصد مردان، زنان و کودکانی است که در معرض بهره برداری جنسی و کار اجباری قرارمی گیرند. پسران و دختران ایرانی و افغان ساکن ایران در داخل کشورمجبور به روسپی گری می شوند. زنان، پسران و دختران ایرانی و همچنین در پاکستان، کشورهای حاشیه خلیج فارس، و اروپا مورد قاچاق جنسی واقع می شوند. از زنان و کودکان آذربایجانی نیز در ایران به صورت قاچاق بهره برداری جنسی می شود. مهاجران و آوارگان افغانی در ایران به کار اجباری گمارده می شوند. مردان و زنان از پاکستان، بنگلادش و عراق در جستجوی کار به طور اختیاری به ایران یا از طریق ایران به کشورهای حاشیه خلیج فارس و به ویژه امارات متحده عربی و اروپا مهاجرت می کنند. برخی از آنها نهایتاً با به کار برده شدن شیوه هایی مانند محدودیت حرکت، عدم پرداخت دستمزد و آزار بدنی یا جنسی در شرایط کار اجباری مشتمل بر کار برای بازپرداخت بدهی قرار می گیرند. گزارش های سازمان های غیر دولتی حاکی از آن است سازمان های جنایت پیشه که دارای ارتباطات سیاسی هستند نقش مهمی در قاچاق انسان به داخل ایران و از ایران به کشورهای دیگر، به در امتداد مرزها با افغانستان و پاکستان در قاچاق افراد مهاجر، مواد مخدر، و اسلحه نقش مهمی ایفا می کنند. بر اساس برخی گزارش های تأیید نشده، سران مذهبی و مسئولان مهاجرت نیز در قاچاق انسان دست دارند. دولت ایران از حد اقل ضوابط مربوط به ریشه کن کردن قاچاقانسان نیز انسان پیروی نمی کند، و اقدام چشمگیری در این جهت صورت نمی دهد. دولت در دوره موضوع گزارش، اطلاعاتی در زمینه اقداماتش در مبارزه با تجارت انسان در اختیار جامعه بین المللی قرار نداد؛ این امر مانع جمع آوری اطلاعات راجع به معضل قاچاق انسان در کشور و اقدامات دولت برای مبارزه با آن می گردد. با این همه، اطلاعات عمومی به دست آمده از سازمان های غیر دولتی، مطبوعات، سازمان های بین المللی و دولت های دیگر حاکی از آن است که دولت ایران برای مقابله با مشکلات گسترده ای که در زمینه قاچاق انسان دارد، اقدامات کافی صورت نمی دهد. بنا به این دلایل است که ایران برای هفتمین سال پی در پی در زمره کشورهای رده ۳ قرار می گیرد. توصیه ها به ایران افزایش چشمگیر در تحقیق در کرائم مروبط به قاچاق انسان و پیگرد قانونی و مجازات عاملان، از جمله مسئولانی که در این جرم شریک اند؛ اعیین راهکارهایی برای شناسایی قربانیان به منظور اقدامات فعالانه در کشف هویت قربانیان قاچاق انسان، به ویژه در میان جمعیت های آسیب پذیر مثل روسپیان، کودکان فعال در شبکه های تکدی گری، و مهاجران فاقد اوراق قانونی و مجوز اقامت؛ تأمین خدمات حمایتی برای قربانیان قاچاق انسان از جمله تهیه پناهگاه و ارائۀ کمک های پزشکی، روانی و حقوقی؛ متوقف ساختن مجازات قربانیان قاچاق انسان به جرم اعمال غیر قانونی که در قاچاق آنها صورت گرفته است؛ و افزایش شفافیت در سیاست ها و فعالیت های دولت در مبارزه با قاچاق انسان از طریق انتشار گزارش های علنی. پیگرد قانونی دولت ایران در طول دوره گزارش، هیچ کوشش قابل تشخیصی از نظر اجرای قانون برای مقابله با قاچاق انسان انجام نداد. به موجب قانونی که در سال ۲۰۰۴ به تصویب رسید، قاچاق انسان با تهدید یا توسل به زور، اجبار، سوء استفاده از قدرت یا سوء استفاده از موقعیت ضعف و آسیب پذیری قربانی به منظور به گماردن فرد بهروسپی گری، برداشتن اعضای بدن آنها، بردگی یا ازدواج اجباری ممنوع است. مجازات مقرر شده در این قانون، از قرار معلوم، حداکثر ۱۰ سال حبس است، که به اندازه کافی شدید است، اما با مجازات های مقرر در قوانین این کشور برای جرایم جدی دیگری مانند تجاوز به عنف تناسبی ندارد. طبق قانون اساسی و قانون کار کشور، کار اجباری و به کار گماردن افراد برای بازپرداخت بدهی ممنوع است؛ اما مجازات جریمه نقدی و حداکثر یک سال حبس برای بازداری افراد از ارتکاب به این جرایم جدی کفایت نمی کند. علاوه بر این، قانون کار شامل کار در خانه نمی شود. به گزارش سازمان های غیر دولتی، این قوانین به دلیل نبود اراده سیاسی و فساد گسترده اجرا نمی شوند. هیچ گزارشی از تحقیقات یا پیگرد قضایی پرونده های قاچاق انسان یا محکومیت فردی به جرم قاچاق انسان در دست نبود. دستیابی به عدالت برای زنانی که به روسپی گری گمارده می شوند فوق العاده دشوار بود؛ نخست، به این سبب شهادت زن در دادگاه های ایران نصف شهادت مرد ارزش دارد، و دوم، چون زنان قربانی آزار جنسی ممکن است به ارتکاب زنا متهم و محاکمه شوند و زنا به عنوان رابطه جنسی خارج از ازدواج توصیف شده و مجازات آن مرگ است. گزارشی از اینکه یک مسئول دولتی، در طول دوره گزارش، به خاطر شرکت در جرم قاچاق انسان مورد تحقیق یا مجازات قرار گرفته باشد در دست نبود. محافظت دولت ایران در طول دوره گزارش، هیچ حرکت قابل تشخیصی در جهت محاظت از قربانیان تجارت انسان انجام نداد. شواهدی دال بر اینکه دولت راهکارهایی برای شناسایی قربانیان قاچاق انسان در بین جمعیت های آسیب پذیر کشور تعیین کرده باشد به دست نیامد. ایران شمار فراوانی از افغانهای فاقد مدارک اقامت را از کشور اخراج کرده است و این کار بدون اقدام به شناسایی قربانیان قاچاق انسان در بین آنها انجام گرفته است. بنا بر گزارش های رسیده، دولت همچنین قربانیانی را که به سبب اعمال غیرقانونی مانند زنا یا فحشا درتباط با قاچاق آنها صورت گرفته اند، مجازات کرده است. گزارشی از اینکه دولت قربانیان تجارت انسان را به سازمان های حمایتی ارجاع دهد در دست نبود. برخی سازمان های رفاهیبی ارتباط با دولت ممکن است به قربانیان ایرانی قاچاق انسان کمک کنند.دولت ایران راه های قانونی جایگزین در اختیار قربانیان خارجی قاچاق انسان قرار نداد تا قربانیان به کشورهایی که ممکن است در آنها ممکن است با سختی یا انتقامجویی مواجه شوند قرار نداد. پیشگیری هیچ گزارشی مبنی بر اینکه دولت ایران اقدامی در جهت پیشگیری از تجارت انسان ، مانند فعالیت برای بالا بردن آگاهی عمومی در قاچاق انسان، یا کاهش تقاضا برای بهره کشی سودجویانۀ ، یا برای کاستن از تقاضای بی آمیزش جنسی با کودکان ضمن مسافرت های خارجی ایرانیان در دست نبود. یک گزارش خبری حاکی از آن بود که در فوریه سال ۲۰۱۲، محمود احمدی نژاد، رئیس جمهوری ایران، در یک اجلاس سه جانبه دو روزه با رؤسای جمهوری افغانستان و پاکستان در اسلام آباد شرکت کرد؛ یکی از مطالب دستور کار این اجلاس تبهکاری فراملی سازمان یافته از جمله قاچاق انسان بود. علائمی از بهبود در شفافیت اطلاع رسانی دولت در خصوص سیاست ها و فعالیت های خود در مبارزه با قاچاق انسان مشاهده نشد و اقدام مشخصی در جهت همکاری با سازمان های بین المللی یا سازمان های غیر دولتی در رسیدگی به مشکلات مربوط به قاپاق انسان صورت نگرفت. به گزارش کمیسریای عالی ملل متحد در امور پناهندگان، دولت ایران در ژوئن ۲۰۱۱ با آغاز ثبت نام مجدد پناهندگان افغان – گروه آسیب پذیر در برابر قاچاق انسان – اعتبار کارت های ثبت نام آنان را به مدت یک سال تمدید کرد. ایران یکی از کشورهای امضا کننده پروتکل سال ۲۰۰۰ سازمان ملل متحد در زمینۀ تجارت انسان است. http://parsdailynews.com/101376.htm http://parsdailynews.com/85798.htm http://parsdailynews.com/81968.htm | |
| وزارت امور خارجه ایالات متحده |
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر