از الله به مسیح ، افزایش گرویدن ایرانی ها به دین مسیح

روزنامه وینِر تسایتونگ :حدود پنجاه پیر و جوان در این بعدازظهر یکشنبه در یکی از زیر زمین های تاق قوسیِ وین دورهم جمع شده اند. سکوت سنجیده ای در این مکانِ پر از آدم حاکم شده است. نگاهِ مصمم مردم رو به جلوست، به یک صلیب چوبی بزرگ. جمعیتِ عبادت کننده سرودی را با هم می خوانند. – به فارسی. اینان مشغول برگزاری مراسم دعای یکشنبۀ یک کلیسای محلی هستند که به تقریباٌ صد نفر، بیشتر ایرانی و چندتایی هم افغاتی تبار، وطن معنوی می دهد. در مجموع فقط در وین پنج انجمن مسیحی ایرانی وجود دارد که بیشتر اعضایش از اسلام به مسیحیت گرویده اند.

رضا الف از بنیادگزاران انجمن نیز وقتی ۱۴ سال پیش به اتریش آمد مسلمان بود. اولین ارتباطش با مسیحیت بیشتر تصادفی بود: چون بیرون اردوگاه پناهندگی در ترائیزکیرشن (شهری اطراف وین پایتخت اتریش – م) تقریباٌ امکانی برای گذراندن وقت آزاد نبود رضا و همسرش دختر نه سالۀ خود را به نزد یک گروه مبلغ در محل فرستادند که دوران کریسمس برنامه هایی برای بچه ها عرضه کرده بود. وقتی دخترشان برگشت آرزوی خود را با پدر و مادر در میان گذاشت: می خواست مسیحی بشود. گرچه رضا الف جا خورده بود اما به نسبت با بی تفاوتی واکنش نشان داد – «من آن موقع واقعاٌ مذهبی نبودم. دخترم باید خودش آزادانه تصمیم بگیرد، چه برای اسلام و چه مسیحیت» – همسرش که از خانوادۀ متعصب مذهبی است مخالفت کرد. احتمال می داد دخترش را مبلغان شستشوی مغزی داده اند و آرزوی دخترش را به عنوان «حرف های بی معنی» رد کرد. اما او نیز بعد از بحث های زیاد با مبلغان شروع به صحبت از مسیحیت کرد. آقای الف تردید داشت اما بعد از یکسال و نیم تردید به گفتۀ خودش مسیح بر او ظهور کرد: «از آن زمان به بعد زندگی ما تغییر کرد.»

حدود دو سال قبل آقای الف در وین انجمن انجیلی را ایجاد کرد. در آن زمان تنها چندنفر بودند که در خانه ها برای عبادت گردهم می آمدند. در این فاصله در محل اجاره ای جا برای سوزن انداختن نیست به گونه ای که انجمن نیاز مبرم به جای بزرگتر برای انجام مراسم عبادی دارد. انجمن اکنون بیش از ۵۰ عضو رسمی دارد، این در حالی است که بچه ها را از این نظر در آمار نمی آورند، هرچه باشد انجیلی ها فقط بزرگسالان را غسل تعمید می دهند و نه بچه ها را. در حال حاضر بیست نفر هم به عنوان مهمان به مطالعۀ انجیل مشغولند که بعد از پایان آنان نیز به عضویت کامل در می آیند.

رضا احتمال می دهد: «در اتریش ۴۰۰ تا ۵۰۰ مسیحی ایرانی وجود دارد. ۹۰ درصد آنها قبلاٌ مسلمان بوده اند.» انجمن های مسیحی ایرانی فقط در پایتخت نیست بلکه در شهرهای لینتس و زالتسبورگ و گراتس هم وجود دارد. در جوامع کاتولیکی هم رشد روزافزون کسانی که از اسلام به مسیحیت گرویده اند به چشم می خورد.

«بیداری یک ملت»

سال گذشته ۱۵ درصد بزرگسالانی که در اُوبراوسترایش (یکی از ۹ ایالت اتریش – م) غسل تعمید یافتند ایرانی بودند. تئودور شوایگِر از اتحادیۀ جوامع انجیلی در اتریش حتی صحبت از «بیداری تمام یک ملت» می کند.

در مراسم انجیلی همواره جریان های بنیادگرا یا سؤال برانگیز هم وجود دارد. برای کارل شیفرمایر از مدیریت کلیسای لوتری مواردی شناخته شده است که در آن، جوامع بر اساس خواب همسر کشیش تصمیمی گرفته اند زیرا برای این خواب ها ماهیت پیامبرگونه قائل می شوند. اتحادیۀ جوامع انجیلی تلاش می کند از جوامع مسئله دار فاصله بگیرد.

به دقت نمی توان گفت چه تعداد ایرانی مسیحی شده اند، زیرا بیشتر آنها باید اعتقاد خود را پنهان نگاه دارند. در هر حال تعداد ایرانی های مسیحی شش رقمی و رو به افزایش است. الف می گوید: «حدود بیست سال پیش در ایران مسیحیان زیادی شهید شده اند. اکنون هم مردم زیادی به جهت اعتقاد خود به زندان می افتند.» اما به گفتۀ رضا اتقاقاٌ همین شهادت ها و بازداشت ها مردم را هوشیار می کنند.

شرعِ اسلام برای برگشتگان از دین مجازات مرگ مقرر می دارد. گرچه در اتریش آزادی مذهبی در قانون اساسی آمده اما ممکن است دین مؤمنان اینجا هم برایشان فاجعه بشود مثلاٌ زیر فشار محیط.

* از: فابیان کِرِچمِر/ در: وینر تسایتونگ /ایران در جهان