وصیت نامه شیرکو بیکس...

NNS ROJ: شیرکو بیکس پیش از مرگ وصیت کرده بود در پارک آزادی و در میان شادی و آوازهای مردمش به خاک سپرده شود.
بیکس در وصیت نامه اش از مسئولین شهرداری شهر سلیمانیه درخواست می کند تا وی را در کنار یادمان شهدای ۱۹۶۳ در پارک آزادی شهر سلیمانیه به خاک بسپارند تا در لحظه مرگ نیز نزدیک  " آوای موسیقی و آواز و پایکوبی" همشهریانش باشد.
شیرکو بیکس عصر امروز به وقت محلی در یکی از بیمارستان های شهر استکهلم و پس از چند ماه بر اثر بیماری سرطان ریه درگذشت.
متن کامل وصیت نامه شیرکو بیکس: 

"نمی خواهم بر روی هیچ تپه^١ یا بلندایی که نامشان بر سر زبان ها است، به خاک سپرده شوم. نخست آنکه دیگر جایی ندارند و دوم نیز بدان سبب که میانه ای با شلوغی و ازدحام ندارم. چنانچه شهردار و شورای شهر رخصت دهند و این درخواست را بر من روا بدارند، دوست دارم در "پارک آزادی"، نزدیک پیکره یادبود شهدای سال ۱۹۶۳ ^٢ سلمیانیه در خاک بیارامم. آنجا برای من بهتر است و نفسم نمی گیرد. می خواهم در مرگ هم در جوار زنان و مردان شهرم باشم؛ نزدیک آوای موسیقی و آواز و پایکوبی و کلوپهای زیبای این پارک.
کتابخانه ام، کتابهای اشعارم و عکسهایم را در مزارم بگذارند. کافه تریا و باغچه ای کوچک هم آنجا درست کنند تا شاعران و نویسندگان و دخترکان و پسرکان عاشق پیشه به مهمانی ام بیایند. از هم اکنون می خواهم با چشم خیال به این پارک بنگرم و فردای مرگ خویش را نظاره کنم. می خواهم با چهچه "دیلان" ^٣ و الله ویسی "مردان" ^٣ و سرود "خدا میهن را آباد کند" ^٤، در حالی که پرچم کردستان به دور تابوتم پیچیده است، در خاک بیارامم. می خواهم در مراسم تعزیه ام موسیقی نواخته شود و در مزارم تابلوهای زیبای هنرمندان شهرم آویزان باشد. می خواهم پس از مرگم و به نام "بیکس"، هر سال جایزه ای برای زیباترین دیوان شعر منتخب آن سال اختصاص یابد و هزینه آن از محل میراثی که برجای گذاشته ام پرداخت شود.

---

۱- در شهر سلیمانیه چندین تپه گورستان وجود دارد که از دیرباز همچون قبرستان از آنها استفاده شده است. معروفترین تپه گورستان های شهر سلیمانیه عبارتند از "سیوان و مامه یاره"، که بسیاری از شاعران و هنرمندان کُرد در آن به خاک سپرده شده اند.
۲- قتل عام فعالان و مبارزان کُرد توسط رژیم عبد الکریم قاسم در سال ۱۹۶۳۳- محمد صالح دیلان خواننده مقام های کُردی، هنرمند و شاعر کُرد اهل شهر سلیمانیه (۱۹۲۷- ۱۹۹۰)
۴- علی مردان یکی از بزرگترین خواننگان و مقام خوان های کُرد اهل شهر کرکوک (۱۹۰۴- ۱۹۸۱)۵- سرودی میهنی از "فایق بیکس" پدر شیرکو بیکس که در زمان جمهوری کُردستان به رهبری "قاضی محمد" همچون سرود ملی خوانده می شد.