در نتیجه این پیروزیها، نیروهای کُرد در حال حاضر مناطق وسیعی را در مرز با ترکیه تحت کنترل دارند. آنها نیروی نظامی متشکل از 50000 مبارز را تشکیل داده اند که توسط نیروی هوایی ایالات متحده پشتیبانی شده و در یک قلمرو به هم پیوسته عملیات نظامی انجام می دهند.
حزب اتحاد دموکراتیک (PYD) گفته است در حال حاضر اولویتش به هم پیوستن مناطق کردنشین سوریه (شناخته شده تحت عنوان روژآوا) می باشد که از عفرین شروع شده و تا رود دجله امتداد پیدا می کند. علاوه بر این، PYD اشاره کرده که شکست نیروهای دولت اسلامی(داعش) در مناطق مرکزی تحت کنترل این نیروی ستیزه جو به معنی تلاش PYD برای تحکیم قدرت در منطقه شمال سوریه نیست.
با توجه به این تحولات می توان نتیجه گرفت که YPG از سمت غرب به طرف جرابلس - شهر تحت کنترل نیروهای دولت اسلامی- حرکت می کند تا از کانتون جزیره نیروی نظامی و سلاح ومهمات را برای حملات تهاجمی جدید خود در آینده علیه نیروهای داعش فراهم کند. انتظار می رود YPG با محاصره رقه، به پیشروی خود به سمت پایگاههای اصلی داعش ادامه دهد.
تاکتیک های استراتژیک YPG
نیروهای YPG احتیاط لازم را در برانگیخته نکردن اعراب محلی کرده و فقط گذرگاههای لجستیکی منتهی به شهر (رقه) را احاطه کرده و راه کمک های بیرونی به این شهر را قطع خواهد نمود. آنها با همکاری همکاران عرب محلی خود ، ارتش آزاد سوریه (FSA ) و گروههای وابسته به آن که توسط نیروهای هوایی ایالات متحده حمایت می شوند، منتظر لحظه مناسب حمله خواهند شد.
بعید است YPG مثل برادران عراقی خود در موصل، بخواهد به تنهایی این شهر را کنترل نماید. آنها حتی تمایل انجام این کار را نیز ندارند. هویت کردی آشکار گروه، استقبال از آنها را در مناطق عربی تضعیف کرده و گروه را مجبور می کند تا به قبایل عرب جهت کسب حمایت نزدیک شود. اما پیام PYD به طور دقیق این است که هر جنگی در منطقه رقه عملیاتی خواهد بود که در آن نیروهای عرب و ارتش آزاد (FSA ) در خط مقدم ایستاده و نیروهای YPG در صورت لزوم آنها را حمایت خواهند کرد.
پیشروی نیروهای کرد سوری در مناطق اطراف تل ابیض با واکنش های مختف و پیچیده مواجه شده و ممکن است با هر گونه پیشروی آنها به سمت مناطق عرب نشین مقابله شود. گروه های شورشی اسلامگرا و تیپ های هوادار آنها حمله این گروه را محکوم کرده و PYD/YPG را به پاکسازی سیستماتیک قومی متهم کرده اند.
کردها چنین اتهاماتی را تکذیب می کنند اما اعتراف می کنند که در طی حمله، نیروهای متحد آنها مزارع کشاورزی را آتش زده و خانه های مشکوک به هواداران نیروهای دولت اسلامی را نابود کرده اند. نیروهای امنیت داخلی کُرد(آسایش) بعد از سقوط شهر گری سپی(تل ابیض) در جستجوی نیروهای دولت اسلامی وارد شهر شدند و برخی افراد را بازداشت کردند که هنوز وضعیت آنها مشخص نیست.
ایالات متحده آمریکا همزمان که استراتژی جنگ در سوریه شکل می گیرد، باید این مشکلات را مد نظر قرار دهد. اگر چه به نظر می رسد YPG متحد خوبی روی کاغذ می باشد اما اگر مناطق مرکزی سوریه به مقابله برخیزند احتمالا مشکلات بیشتر شده و جنگ خونین به راه خواهد افتاد. این امر ممکن است نیروهای YPG مورد حمایت ایالات متحده را در برابر دیگر گروههای شورشی که حمایت متحدان ایالات متحده را دارند، قرار دهد و با طولانی شدن تعارض، ایالات متحده تلاش خواهد کرد آنرا خاتمه دهد.
حمایت ایالات متحده
ایالات متحده به دو دلیل از YPG حمایت می کند: اولا تهاجم آنها موفقیت آمیز بوده و به طور محدود بر مبارزه با نیروهای داعش و نه نیروهای رژیم سوریه تمرکز نموده است. دوما در جنگ نیابتی، فضای عمومی در غرب تمایل دارد کردها را به عنوان گروههای شورشی پیشرو در جنگ علیه افراط گراها نشان دهد.
این قضیه نمی تواند در مورد جناح های سیاسی متعدد در سوریه که توسط حامیان منطقه ای حمایت می شوند و بسیاری از آنها با گروه های وابسته به گروه القاعده سوریه و جبهه النصره همکاری می کنند، صدق کند.
اما ارتباطات PYD با حزب کارگر کردستان (PKK)، حزبی که توسط ایالات متحده امریکا، ترکیه و اتحادیه اروپا به عنوان یک گروه تروریستی شناخته شده است، مشکل ساز است و آنکارا عمیقا با پیشروی این گروه و همدردی رسانه های بین المللی با آن نگران است. اما با وجود این نگرانی ها به نظر می رسد ایالات متحده به حفظ پشتیبانی هوایی خود از کردهای سوریه هم در نزدیکی فرات، درغرب و هم در حومه رقه در جنوب متعهد باشد .
سوال این است که آیا کمک آمریکا به دشمن دولت ترکیه بر رابطه آن کشور با متحد اصلی اش ناتو به طور چشمگیری تاثیر خواهد گذاشت؟ می توان گفت که تضعیف و شکست نیروهای داعش و پیروزی کُردها در سوریه و عراق تا حدی می تواند تنش ها با آنکارا را افزایش دهد.
هر چه حضور داعش طولانی تر شود، عراق و سوریه بیشتر تضعیف شده و احتمال سقوط انها بیشتر می شود. استراتژی دولت ایالات متحده آمریکا این است که تمامیت ارضی سوریه حفظ شود. اما نقطه مقابل این استراتژی این است که با قدرت دادن به کردهای عراق و سوریه روند تجزیه این کشورها را سرعت خواهد داد.
بنابراین ایالات متحده با انتخاب طرفها ممکن است بخواهد نشان دهد که جهت مواجه شدن با تمامی احتمالات از جمله سقوط سوریه و تجزیه کامل این کشور آمادگی دارد.
تلاش های خارجی
ایالات متحده امریکا به همراه شرکای اروپایی خواسته اند PYD را وارد گفتگو با نیروهای اپوزیسیون پان سوریه کنند اما ثابت شده که این تلاش ها ناموفق بوده اند. زیرا PYD همکاری با نیروهای اپوزیسیون سوریه را رد کرده است هر چند به طور آشکارا نشان داده است که به دنبال تشکیل دولت مستقل در سوریه نیست.
با این وجود، آمریکا تلاش می کند با کشور ترکیه، همسایه سوریه به توافق برسد زیرا آنکارا به عنوان مانع اصلی پذیرش گسترده تر این گروه در جامعه بین المللی محسوب می شود. آنکارا با در نظر گرفتن دقیق دستاوردهای PYD درصدد است تا سیاست هایی را در پیش گیرد که مانع از توامندسازی کردهای سوریه شود.
با این حال، گزینه های ترکیه برای تغییر سیاست آمریکا بدون در نظر گرفتن دخالت مستقیم نظامی محدود است. کشورهای غربی بر اتفاقاتی که در قلمرو جدید تحت کنترل PYD رخ می دهد چشم دوخته اند.
PYDادعا می کند که حکومتش بر مبنای اقتصاد آزاد و دادن برخی اختیارات به شوراهای محلی خواهد بود. قامشلی- پایتخت موقت PYD- بوده و کنترل اقتصاد کلان و اداره سیاست دفاعی بر عهده مرکز خواهد بود.
بنابراین اگر بین تشکلهای قومی متعدد در تل ابیض یا گری سپی قراردادها و توافقاتی حاصل شود، می توان تا حدی نشان داد که PYD می تواند به عنوان بازیگر موثر و قابل اعتمادی قلمداد شود که می تواند چند گروه قومی را در سرزمینی واحد تحت حکومت صلح آمیز اداره نماید.
با این حال، اگر تقسیم بندی غیرعادلانه و سیاست های قومی، در چهره حکومت PYD در مناطقی که جدیدا تصرف نموده هویدا شود باعث ایجاد سوء ظن نسبت به این گروه و متهم شدن آن به عنوان یک بازیگر نژادپرست شده و بی ثباتی را بیشتر خواهد کرد.
استراتژی نظامی ایالات متحده حاکی از حمایت مداوم این کشور از PYG می باشد به ویژه اکنون که آنها ثابت کرده اند قادر به تصرف قلمرو هستند. حمایت آشکار ایالات متحده از PYG زخم های کمی از یک ملت از هم پاشیده را التیام خواهد داد و حتی ممکن است باعث از هم پاشیدن بیشتر این ملت شود. برای التیام زخم های این ملت شکست خورده لازم است اول داعش شکست داده شود و در حال حاضر حمایت از PYG یکی از بهترین گزینه ها برای تضعیف داعش و حرکت در این راستا است.
استراتژی PYG -محور نباید تلاش های چندجانبه جهت اطمینان حاصل از برکناری بشار اسد از قدرت و انسجام بین جناح های مختلف سیاسی در سوریه را منحرف سازد. کردهای سوریه ممکن است این نگرانی ها را مدنظر قرار نداده و فقط بر ایجاد نهادهای خود تمرکز نمایند که خود باعث تحریک بیشتر ترکیه و جامعه بین الملل می شود. اما در نهایت پرداخت این هزینه در مقابل هزینه سنگین تر دخالت نظامی که نه غرب و نه دولتهای منطقه آماده پرداخت آن نیستند، ناگزیر به نظر می رسد./B
منبع: الجزیره
نویسندگان: مایکل استفان/ آرون ستین
ترجمه: خبرگزاری کردپرس
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر