چهار ارگان مهم حکومتی علیه هم سنگر بسته اند!

سه قاتل و دزد اسلامی همانگونه که پیش بینی می شد، رهبر جمهوری اسلامی بدون نام بردن از دو فقیه عضو شورای نگهبان که هر دو دو دوره 8 ساله ریاست قوه قضائیه را هم برعهده داشته اند و اکنون علاوه بر عضویت در شورای نگهبان، یکی رئیس مجمع مصلحت است و دیگری رئیس حکومتی حوزه علمیه قم ومترصد بازگشت به مجلس خبرگان و نشستن بر صندلی ریاست آن، تلویحا گفت که فیتیله افشاگری علیه یکدیگر را پائین بکشید. او آنها و روحانیون و غیر روحانیونی که به حمایت از این و یا آن یکی وارد میدان شده اند از خطر دشمن خارجی ترساند. این همان لولوئی است که طی 30 سال گذشته زمینه ساز سرکوب داخلی، سانسور، نفوذ عمیق تا عمق مهم ترین و حساس ترین نهادهای حکومتی و فساد برخاسته از شعار "خودی و غیر خودی" و دهها مسئله دیگر شده که مجموعا بحران همه جانبه در نظام و در کشور را فراهم کرد. آیا با سکوت و پائین کشیدن فیتیله آن لجنی که از عمق حوض و حوزه به سطح آمده خاتمه می یابد؟ همه میدانند که پاسخ منفی است و قاطعانه هم منفی است. افشاگری های روزهای اخیر دو شیخ حکومتی: آملی لاریجانی و محمد یزدی از یکدیگر و از عمق سقوط همه معیارهای مذهبی و غیر مذهبی در چهار نهاد مهم انتصابی حکومت نشان داد که چه کسانی با چه سطح از برداشت اجتماعی و دانش سیاسی و حتی دانش مذهبی برای مجلسین شورا و خبرگان رهبری تصمیم می گیرند. اگر "دمَکنی" دیگ انتصابات کمی بیشتر بالا زده شود بخار بقیه هم بیرون می زند. بویژه در شورای نگهبانی که دبیرش احمد جنتی است و قوه قضائیه که رئیسش از متهمین به قتل عام زندانیان سیاسی 67. مسئله تنها شیخ محمد یزدی و جوادی آملی نیست. چهار ارگان شورای نگهبان، مجمع مصلحت نظام، قوه قضائیه و جامعه مدرسین و یا حوزه علمیه حکومتی است که راس همه آنها با حکم رهبر جمهوری اسلامی منصوب شده اند و زیر مجموعه های آنها نیز با اطلاع و تائید وی. بنابراین توصیه رهبر به پائین کشیدن فیتیله ها، در واقع از بیم دامنه گرفتن حریق و رسیدن آن به عبای رهبر است!