بیبیسی با ردیابی ناو «آبراهام لینکلن» و ۱۲ شناور دیگر، از ایجاد یک «آرایش بازدارنده فراگیر» علیه ایران خبر داد. این استقرار سنگین با ظرفیت ۸۰۰ پرواز جنگی در روز، از قابلیت همزمان فلج کردن هرگونه پاسخ تلافیجویانه و مدیریت نبردی طولانی برخوردار است.
بخش راستیآزمایی بیبیسی با استفاده از تصاویر ماهوارهای، موقعیت ناو هواپیمابر «یواساس آبراهام لینکلن» را در نزدیکی ایران تایید کرده است. این استقرار در حالی صورت میگیرد که واشنگتن فشارها بر تهران را به دلیل برنامههای نظامی و سرکوبهای اخیر معترضان ادامه میدهد.
این درحالیست که مقامهای ایران و آمریکا روز سهشنبه برای دور دوم گفتگوها در سوئیس دیدار میکنند. ایران میگوید تمرکز این نشست بر برنامه هستهای و لغو احتمالی تحریمهای اقتصادی آمریکا خواهد بود، اما واشنگتن پیشتر اعلام کرده که مایل است درباره موضوعهای دیگر نیز با ایران گفتوگو کند.
ناو آبراهام لینکلن که رهبری یک گروه ضربت شامل سه ناوشکن موشکانداز را بر عهده دارد، حامل ۹۰ فروند هواپیما از جمله جنگندههای اف ۳۵ و ۵۶۸۰ نیروی انسانی است. گزارشها حاکی از آن بود که این ناو در اواخر ژانویه به منطقه خلیج فارس اعزام شده، اما تا کنون در تصاویر ماهوارهای رویت نشده بود. اکنون این ناو در سواحل عمان و در فاصله حدود ۷۰۰ کیلومتری ایران ردیابی شده است.
همچنین گزارش شده که ایالات متحده ناو «یواساس جرالد فورد»، بزرگترین کشتی جنگی جهان را نیز به خاورمیانه فرستاده است که احتمالا ظرف سه هفته آینده وارد منطقه خواهد شد. حضور آبراهام لینکلن به اطلاعات ما درباره تجمع نظامی فعلی آمریکا در خاورمیانه طی هفتههای اخیر میافزاید؛ جایی که بخش راستیآزمایی بیبیسی به قلم ریچارد اروین-براون و الکس ماری افزایش حضور ناوشکنها، کشتیهای جنگی و جنگندههای آمریکایی را ردیابی کرده است.
تجهیزات نظامی اعزام شده آمریکا به منطقه چیست؟
تصاویر ماهوارهای «سنتینل-۲» اروپا، ناو آبراهام لینکلن را در دریای عرب و در فاصله تقریبی ۲۴۰ کیلومتری سواحل عمان نشان میدهد. این ناو از زمان ورود گزارششدهاش به منطقه در ژانویه دیده نشده بود، زیرا در حال عبور از پهنه دریا بود که پوشش ماهوارهای در آن محدود است؛ برخلاف تجهیزات زمینی که به راحتی توسط ماهوارهها شکار میشوند.
با این حساب، اکنون ۱۲ کشتی جنگی آمریکا در خاورمیانه از طریق ماهواره ردیابی شدهاند؛ ناو هواپیمابر اتمی کلاس نیمیتز (آبراهام لینکلن) به همراه سه ناوشکن کلاس «آرلی برک» که یک گروه ضربت را تشکیل میدهند؛ دو ناوشکن دیگر با قابلیت حملات موشکی دوربرد و سه کشتی تخصصی برای نبرد در نزدیکی ساحل که در پایگاه دریایی بحرین مستقر هستند. همچنین دو ناوشکن دیگر در شرق مدیترانه نزدیکی پایگاه «سودا بی» و یک ناوشکن در دریای سرخ رویت شدهاند.
در بخش هوایی نیز جابهجاییها چشمگیر بوده است. ما شاهد افزایش جنگندههای اف ۱۵ و ایآی ۱۸
(EA-18) در پایگاه نظامی «موفق سلطی» اردن و همچنین افزایش پرواز هواپیماهای ترابری، سوخترسان و ارتباطی آمریکا از مبدا ایالات متحده و اروپا به سمت خاورمیانه بودهایم.
واکنش ایران به این تحرکات چگونه بوده است؟
در تاریخ ششم فوریه، فرماندهی مرکزی آمریکا (سنتکام) تصاویری از ناو آبراهام لینکلن در محاصره ناوشکنها، جنگندهها و شناورهای گارد ساحلی در دریای عرب منتشر کرد که آشکارا نمایشی از قدرت نظامی بود. ایران نیز در مقابل، قدرتنمایی خاص خود را انجام داده است.
روز دوشنبه، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی رزمایشی دریایی را در تنگه هرمز آغاز کرد. خبرگزاری تسنیم، وابسته به سپاه، تصاویری از بازرسی شناورها توسط محمد پاکپور، فرمانده نیروی زمینی سپاه، و شلیک موشک از یک کشتی منتشر کرد. تنگه هرمز یکی از حیاتیترین آبراههای جهان برای انتقال نفت است و حدود یکپنجم نفت و گاز جهان از جمله از جزیره خارگ (پایانه اصلی صادرات نفت ایران) از این مسیر عبور میکند. در گزارشها آقای پاکپور در حال پرواز با هلیکوپتر بر فراز این جزیره دیده شده است.
مقایسه با مورد ونزوئلا و عملیات «چکش نیمهشب»
به گفته جاستین کرامپ، کارشناس نظامی، جابهجاییهای اخیر ارتش آمریکا نشان میدهد که این بار آنها برای نبردی «ریشهدارتر و طولانیتر» آماده شدهاند. او بر این باور است این تدارکات برخلاف عملیات «چکش نیمهشب» یا ماجرای ونزوئلا، تنها یک مانور کوتاهمدت نیست، بلکه ظرفیت بالایی برای «پایداری در میدان جنگ» و پاسخ به تمام سناریوهای احتمالی دارد.
اگرچه در تمام این موارد از گروههای ضربت و ناوشکنها استفاده شده، اما شرایط اعزام نیروها متفاوت بوده است. در مورد ونزوئلا، آمریکا ناو جرالد فورد را به کارائیب فرستاد، اما به دلیل نزدیکی به پایگاههای اصلی در خاک آمریکا، به هواپیماهای کمتری نیاز داشت. در آنجا از کشتیهای تهاجمی آبی-خاکی برای عملیات هلیکوپتری استفاده شد، چرا که ارتش ونزوئلا توان دفاعی یا تلافیجویانه کمتری داشت.
بازدارندگی فراگیر؛ هدف اصلی واشنگتن از لشکرکشی به خاورمیانه
اما در عملیات «چکش نیمهشب» علیه تاسیسات هستهای ایران، آمریکا با کشوری روبرو بود که توان نظامی بسیار بالاتری داشت و قادر بود پایگاههای آمریکا در سراسر منطقه را هدف قرار دهد. در آن زمان، آمریکا دو گروه ضربت و ناوشکنهای متعددی در منطقه داشت و بمبافکنهای پنهانکار بی۲ (B-2) که سایتهای فردو، اصفهان و نطنز را هدف قرار دادند، به طور مستقیم از پایگاههایی در میسوری آمریکا برخاسته بودند.
جاستین کرامپ بر این باور است که ابعاد تجمع نظامی فعلی به گونهای است که به ایالات متحده امکان میدهد، حملاتی بسیار شدید و مستمر (بیش از ۸۰۰ پرواز جنگی در هر ۲۴ ساعت) را حفظ کند؛ هدفی که برای فلج کردن و بیاثر ساختن هرگونه واکنش تلافیجویانه از سوی ایران طراحی شده است. به باور این کارشناس، تحرکات اخیر صرفا مقدمهای برای یک حمله احتمالی نیست، بلکه ایجاد یک «آرایش بازدارنده فراگیر» است. این استقرار سنگین با هدف مدیریت نبردهای طولانیمدت و خنثیسازی تمام پاسخهای احتمالی ایران علیه منافع آمریکا و اسرائیل سازماندهی شده است.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر